تشویش/ تحقیق / شک سازمان یافته
سقراط: اینکه من دیگران را مشوش میسازم، از آن رو است که خود نیز همواره در تشویشم. در مورد فضیلت نیز حال من چنان است، زیرا خود نیز نمیدانم آن چیست. ولی شاید تو پیشتر میدانستی و اکنون که دستت به تن من خورده است، آن را از یاد بردهای. پس بیا از تحقیق ملول نشویم، تا بلکه بتوانیم آن را پیدا کنیم [...] چون من به درستی این یقین دارم که پژوهیدن و آموختن، در حقیقت جز به یاد آوردن نیست، میخواهم به یاری تو دربارهی فضیلت تحقیق کنم. (با اجازه از میثم)
