متفاوت

من تو بحثهاي عشقي و ادبي از نظر نوشتني و مطالعه ضعيفم. ولي خیلی علاقه دارم، شايد مساله به اين برگرده كه چندان فرصت مناسب براي من پيش نيامده كه مثلا كتابهاي داستاني و ادبي و شعر بخونم. نه اينكه نخوندم و نمي خونم ولي نسبت به خيلي از دوستانم و كسايي که به اين حوزه هاي علاقه دارند خيلي كم كارم.

ولي وجوه ديگر اين موضوع، وجه عملي و تجربي و نيز استعداد و زمينه هاي واقعيه. از ديدگاه علوم اجتماعي، تجربه زيسته اينجا مهم مي شه. يعني فرد در طي زندگي خود از ابتدا تا كنون چه تماسها، تجربه ها و برخوردهايي با اين موضوع داشته، يا به بيان ساده تر فرد در چه فضايي بزرگ شده. مثلا جو خانواده، اطرافيان، محيط، دوستان چگونه بوده. اينجا بحثهاي روانشناسي و روانكاوي هم پيش مياد. نظرات برگرفته از آراء بزرگترين اونها يعني فرويد. البته فرويد بيشتر جنبه هاي ن‍‍‍‍‍‍‍ژندي يا بيماري آنرا برجسته كرده. ولي كل بحث كه به نظر من مهمتره، اينه كه روان انسان بر اساس تجربه هاي گذشته او به ويژه در دوران نوزادي وكودكي شكل مي گيره و بسيار متاثر از آن دورانه و اصل و استخوان بندي روان در آن دوران پايه گذاري مي شه و تا پايان عمر انسان متاثر از آن است.

از بحث نظري بيرون ميام و ادامه مي دم كه مي خواستم بگم كه خودم فكر مي كنم از اين جنبه اوضاعم خوبه.

چند روزیه که بعد از مدتی دوباره دارم عشق رو تو وجودم حس می کنم.

انسان بدون اون واقعا چه جوری زندگی می کنه، من نمی دونم؟ نمی تونم؟

بعضی وقتا آنقدر غرق در این زندگی روزمره می شیم که یادمون می ره آدم ابعاد دیگه ای هم داره.

واقعا کی می تونه لذتی بالاتر از عشق رو به من نشون بده. من که سعی کردم خیلی چیزا رو تجربه کنم و نیز سعی کردم از همه چیز لذت ببرم . لذتی بالاتر از اون ندیدم. اینکه بدونی یکی دوستت داره و اونو دوست داری . اینکه یک لحظه نتونی بدون اون زندگی کنی. اینکه یک لحظه دوریش برات سخت باشه. اینکه یک لحظه از یادت نره و همیشه در هر حال تو ذهنت باشه. اینکه اینقدر از دیدنش به وجد بیای که نتونی ببینیش یا بهش زل بزنی. اینکه از دوستی و دوست داشتن اون به خودت ببالی. اینکه حاضر باشی تمام دنیا رو در مقابل اون عوض کنی در مقابل با اون بودن. اینکه از لذت بودن با اون، دوست داری داد بزنی . فریاد بزنی، بپری هوا، بدوی، به همه بگی. اینکه همش خوابشو ببینی. اینکه اشک بریزی، گریه کنی بی دلیل و دل نازک بشی . اینکه اشتهاد کم بشه از بس که فقط به اون فک می کنی و همش در حالت خاصی هستی، خیلی قابل گفتن نیست، مثل یک حالت خلسه، یک  حالتی که از درون در جوششی، نمی تونم با کلمات بیان کنم.

فک نکنی دارم تصوراتم را می گم، یا از توی  نوشته ها در اوردم. نه خودم تجربه کردم دارم تجربه خودم رو توصیف می کنم . شاید برای تو تکراری باشه.  ولی فک می کنم برای اونایی که تجربشو داشتن (عشاق) همیشه تازست. داغ مرا تازه نکن!

خوب. من می خواستم فقط یه چیزی بگم . بگم دوباره داره بهم یه نظری میندازه. عشقو می گم. خیلی بده که یادمون میره باید عاشق بود . باید روح رو قلقلک داد (یا روان یا هر چیزی که بگی . واقعیتش خودم هم نتونستم برای اون اسمی بزارم که منظور دقیق منو برسونه و برداشت دیگری نشه چون منظور من از روح همون روح به معنای عامه نیست). باید احساسات رو تحریک کرد. مگه فقط شهوت تحریک می شه.